Η ουρητηροσκόπηση αποτελεί τη βασική διαγνωστική μέθοδο των παθήσεων του ουρητήρα.
Γίνεται με ένα λεπτό τηλεσκοπικό όργανο που καλείται ουρητηροσκόπιο. Με το ουρητηροσκόπιο ο ουρολόγος μπορεί, διαμέσου της ουρήθρας και της ουροδόχου κύστης, να δει υπό άμεση όραση τον ουρητήρα σε όλο το μήκος του και να προχωρήσει σε διάφορους χειρισμούς διαγνωστικού ή θεραπευτικού χαρακτήρα. Χρησιμοποιούνται τα ημιάκαμπτα ουρητηροσκόπια για χειρισμούς στον ουρητήρα και τα εύκαμπτα για χειρισμούς στο νεφρό
Οι ενδείξεις για διενέργεια ουρητηροσκόπησης είναι:
- Ελλείμματα σκιαγράφησης ανώτερου ουροποιητικού
- Νεοπλάσματα
- Απόφραξη ανωτέρου ουροποιητικού
- Αιματουρία
- Η κύρια όμως ένδειξή της είναι η θεραπεία της λιθίασης.
Πως γίνεται η ουρητηροσκόπηση ;
Για την επέμβαση απαιτείται γενική ή ραχιαία αναισθησία. Αρχικά, τοποθετούνται τα πόδια σε γυναικολογική θέση, αποστειρώνεται η περιοχή και λιπαίνεται η ουρήθρα. Ο χειρουργός εισέρχεται με τη βοήθεια του ουρητηροσκοπίου στην ουροδόχο κύστη μέσω της ουρήθρας, χωρίς καμία τομή στο σώμα. Στη συνέχεια αναγνωρίζει τα ουρητηρικά στόμια και εισέρχεται εισέρχεται στον ουρητήρα που πρέπει να διερευνηθεί.
Ανάλογα με την πάθηση και τον τύπο του ουρητηροσκοπίου που έχει χρησιμοποιηθεί, ο ουρολόγος που πραγματοποιεί την ουρητηροσκόπηση μπορεί να χρησιμοποιήσει και άλλα εργαλεία, όπως λαβίδες βιοψίας ή αφαίρεσης λίθων (basket), ίνες laser κ.ά.
Στο τέλος της εξέτασης, συνήθως τοποθετείται αυτοσυγκρατούμενος ουρητηρικός καθετήρας (pig-tail), ο οποίος παραμένει στον ασθενή για λίγες ημέρες.
Συνήθως ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη ημέρα , ίσως και την ίδια και επιστρέφει στις δραστηριότηετς του άμεσα