Συχνότητα
Το αδενοκαρκίνωμα του νεφρού αποτελεί περίπου το 3% όλων των κακοήθων νεοπλασμάτων που εμφανίζονται στους ενήλικες. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι η συχνότητα του καρκίνου του νεφρού έχει αυξηθεί. Η αύξηση αυτή οφείλεται αφενός στη συχνότερη τυχαία διάγνωση της νόσου λόγω της εκτεταμένης εφαρμογής εύχρηστων διαγνωστικών μεθόδων όπως το υπερηχογράφημα. Η νόσος είναι εξαιρετικά σπάνια κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες της ζωής, ενώ συνήθως εμφανίζεται σε ασθενείς της πέμπτης ή έκτης δεκαετίας της ζωής και συνηθέστερα άνδρες. Η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του νεφρού έχει πρωταρχική σημασία για την πρόγνωση και την επιβίωση.
Αιτιολογία
Η αιτιολογία του νεφρικού καρκινώματος είναι άγνωστη. Εξαίρεση αποτελεί το κάπνισμα, το οποίο επιδημιολογικές μελέτες έχουν συσχετίσει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με τον καρκίνο του νεφρού. Στις μελέτες αυτές, ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου βρέθηκε ευθέως ανάλογος με τον αριθμό των καταναλισκομένων τσιγάρων και τα έτη του καπνίσματος, αφορούσε δε και πρώην καπνιστές. Διάφορες φαρμακευτικές ουσίες έχουν κατά καιρούς θεωρηθεί αιτιολογικοί παράγοντες του νεφρικού καρκίνου. Επίσης, η έκθεση στο κάδμιο, στα παράγωγα του πετρελαίου ή σε άλλα χημικά μπορεί να παίζει ρόλο στην εμφάνιση του καρκίνου του νεφρού. Τέλος, η παχυσαρκία είναι δυνητικός παράγοντας εμφάνισης καρκίνου του νεφρού, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις οικογενούς κατανομής της νόσου όπως στη νόσο von Hippel-Lindau.
Κλινική εικόνα – Διάγνωση
Δεν υπάρχει τουλάχιστον στα αρχικά στάδια κάποια συγκεκριμένη κλινική εκδήλωση της νόσου. Τα τελευταία χρόνια, η ευρεία διάδοση κυρίως της χρήσης του υπερήχου, της αξονικής τομογραφίας αλλά και της μαγνητικής τομογραφίας οδήγησε στη συχνότερη τυχαία ανακάλυψη ασυμπτωματικών περιπτώσεων καρκίνου του νεφρού.
Θεραπεία
Θεραπεία εκλογής για τον εντοπισμένο καρκίνο του νεφρού θεωρείται η μερική ή η ριζική νεφρεκτομή. Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, η μερική νεφρεκτομή για όγκους μικρότερους των 4 εκατοστών θεωρείται ογκολογικά ισάξια με τη ριζική νεφρεκτομή. Η χρήση των νέων χειρουργικών ρομποτικών μεθόδων, έχει δώσει στον εκπαιδευμένο και εξειδικευμένο χειρουργό ουρολόγο τη δυνατότητα να διεκπεραιώνει την επέμβαση με απόλυτη ασφάλεια.